بیایید آنقدر از خوبی ها بگوییم تا... جایی برای بدی نماند. 
لینک دوستان

شخصی از خدا خواست که به او نشان دهد ، جهنّم و بهشت چگونه اند .خداوند دستور داد جهنّم را به او نشان دهند . او را به اتاقی بردند که در آن عدهّ ای دور یک دیگ بزرگ نشسته بودند . همه ی آنها درمانده ، مأیوس و گرسنه بودند . هر یک از آن ها قاشق بلندی داخل دیگ می کرد ، ولی از آن جا که دسته ی قاشق بلندتر از دست او بود ، نمی توانست غذا را در دهان خود بگذارد . وضع این آدم ها که بالای دیگی پر از غذا ، داشتند از گرسنگی می مردند ، رقّت بار بود .

سپس خداوند دستور داد ، بهشت را به او نشان دهند . این بار نیز او را به اتاقی بردند که با اتاق اولی کم ترین فرقی نداشت ، امّا در این جا آدم هایی که دور دیگ جمع شده بودند ، به دهان یکدیگر غذا می گذاشتند و بسیار خشنود بودند . آن شخص پرسید : « سر در نمی آورم ! چرا این ها این قدر سعادتمند و آن ها آن قدر بدبخت ؟ شرایطشان که با هم کم ترین فرقی ندارد ؟ ! »

جواب شنید : چرا ! یک فرق عمده دارند : گروه دوم یاد گرفته اند ، به یکدیگر غذا بدهند . »

 

... تا چه قدر ما در زندگی ، با دیگران تعامل داریم ؟ زیاد ، کم و یا اصلاً ! عزیزی می گفت : تحقیقات نشان داده که در ایران کار گروهی جواب نمی دهد ؛ و به عکس کار انفرادی موفق تربوده است . نمی دانم صحت و سقم این گفته تا چه حد است .  ولی اگر اندکی تأمل کنیم در می یابیم که کار برای دیگران و با دیگران چه قدر لذّت بخش است .اگر قلّه ای را تک و تنها با هزار و یک درد سر فتح کنیم شیرین تر است یا با یک گروه همدل با تقسیم کار ها به صعود برسیم ؟

چرا بعضی مواقع در زندگی با وجود انواع غذا گرسنه ایم و برای خودمان جهنمی درست کرده ایم ؟!

چرا از کار گروهی گریزانیم و برای رسیدن به غایت مطلوب دیگران را فنا و فدای خود می کنیم ؟

چرا ...

اگر در زندگی برنامه ریزی نداشته باشیم ، یعنی برنامه ریخته ایم که خود را از بین ببرییم .

ما همه شیران ولی شیر علم              حمله مان از باد باشد دم به دم.


[ یکشنبه ۱٢ تیر ۱۳٩٠ ] [ ٥:۳٢ ‎ب.ظ ] [ آرش ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

طرفداران
امکانات وب
یادگاری از یک دوست

===ஜ۩۞۩ஜ===
اسمش را میگذاریم؛ دوست مجازی
اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته ...
خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کند ...
وقتی دلتنگی ها و آشفتگی هایش را مینویسد
وقت میگذارد برایم، وقت میگذارم برایش ...
نگرانش میشوم دلتنگش میشوم ...
وقتی در صحبت هایم، به عنوانِ دوست
یاد میشود مطمئن میشوم که
حقیقی ست ...
هرچند کنار هم نباشیم
هرچند صدای هم راهم نشنیده باشیم،
من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم
هرکجا که باشد
پس دوست من در دنیای مجازی دوستت دارم

وقتی کسی چیزی با ارزش را با شما شریک می شود واز آن نفع می برید، وظیفه اخلاقی دارید که آن را با دیگران نیز شریک شوید.

free counters