بیایید آنقدر از خوبی ها بگوییم تا... جایی برای بدی نماند. 
لینک دوستان

The Message of Peace

از گور خری پرسیدم :

« تو سفیدی، راه راه سیاه داری، یا این که سیاهی، راه راه سفید داری؟ »

گور خره به جای جواب دادن پرسید :

« تو خوبی، فقط عادت های بد داری، یا بدی و چند تا عادت خوب داری؟

ساکتی، بعضی وقت ها شلوغ می کنی، یا شیطونی بعضی وقت ها ساکت می شی؟

ذاتاً خوشحالی، بعضی روز ها ناراحتی؛ یا ذاتاً افسرده ای بعضی روزها خوشحالی؟

لباس هات تمیزن، فقط پیرهنت کثیفه، یا کثیفن و شلوارت تمیزه؟»

... و گورخر پرسید و پرسید و پرسید، و پرسید و پرسید، و بعد رفت.

دیگه هیچوقت از گورخر ها درباره ی  راه راهاشون چیزی نمی پرسم.

1 – گورخر یک استعاره است. از همه ی چیز هایی که سفیدند با فاصله های سیاه، یا سیاه ند با فاصله هایی سفید.

2 – فاصله ها همیشه لازمند. سفید یک دست کسل کننده است  و چشم را می زند. سیاه یکدست هم دلگیر است و خسته کننده. وقتی سفیدی، فاصله ای بین سیاهی ها می اندازد، چشم نواز می شود. فاصله های سیاه هم جاذبه هایی می آفرینند و شوق عبور ایجاد می کنند که به دنبال هر لحظه ی سیاه یک امید سفید می آید.

3 – گور خر آمیزه ای از فاصله های سفید و سیاه است. این تویی که آن را سیاه با راه راه سفید یا سفید با راه راه سیاه می بینی.

4 – سئوال تو از هر کس، همان سئوال او از توست. تو همیشه خوش اخلاقی، بعضی وقت ها بد اخلاق یا همیشه بد اخلاقی، بعضی وقت ها خوش اخلاق؟

5 – پیام این حکایت، این است که سئوال هایت را از خودت بپرس. جواب آنها در درون توست.


[ سه‌شنبه ٢٦ دی ۱۳٩۱ ] [ ٩:۱۳ ‎ق.ظ ] [ آرش ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

طرفداران
امکانات وب
یادگاری از یک دوست

===ஜ۩۞۩ஜ===
اسمش را میگذاریم؛ دوست مجازی
اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته ...
خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کند ...
وقتی دلتنگی ها و آشفتگی هایش را مینویسد
وقت میگذارد برایم، وقت میگذارم برایش ...
نگرانش میشوم دلتنگش میشوم ...
وقتی در صحبت هایم، به عنوانِ دوست
یاد میشود مطمئن میشوم که
حقیقی ست ...
هرچند کنار هم نباشیم
هرچند صدای هم راهم نشنیده باشیم،
من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم
هرکجا که باشد
پس دوست من در دنیای مجازی دوستت دارم

وقتی کسی چیزی با ارزش را با شما شریک می شود واز آن نفع می برید، وظیفه اخلاقی دارید که آن را با دیگران نیز شریک شوید.

free counters