بیایید آنقدر از خوبی ها بگوییم تا... جایی برای بدی نماند. 
لینک دوستان
هفت جا، نفس خویش را حقیر دیدم!؟

نخست: هنگامی که به پستی تن می داد تا بلندی یابد.
دوم: آن گاه که در برابر از پا افتادگان، می‌پرید.
سوم: آن گاه که میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را برگزید.
چهارم: آن گاه گناهی مرتکب شد و با یادآوری اینکه دیگران نیز همچون او دست به گناه می زنند، خود را دلداری داد.
پنجم: آن گاه که از ناچاری، تحمیل شده‌ای را پذیرفت و شکیبایی‌اش راناشی از توانایی دانست.
ششم: آن گاه که زشتی چهره‌ای را نکوهش کرد، حال آن که یکی از نقاب‌هایخودش بود.
هفتم: آن گاه که آوای ثنا سرداد و آن را فضیلت پنداشت.

جبران خلیل جبران

[ سه‌شنبه ۸ فروردین ۱۳٩۱ ] [ ۱:٥٤ ‎ق.ظ ] [ آرش ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

طرفداران
امکانات وب
یادگاری از یک دوست

===ஜ۩۞۩ஜ===
اسمش را میگذاریم؛ دوست مجازی
اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته ...
خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کند ...
وقتی دلتنگی ها و آشفتگی هایش را مینویسد
وقت میگذارد برایم، وقت میگذارم برایش ...
نگرانش میشوم دلتنگش میشوم ...
وقتی در صحبت هایم، به عنوانِ دوست
یاد میشود مطمئن میشوم که
حقیقی ست ...
هرچند کنار هم نباشیم
هرچند صدای هم راهم نشنیده باشیم،
من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم
هرکجا که باشد
پس دوست من در دنیای مجازی دوستت دارم

وقتی کسی چیزی با ارزش را با شما شریک می شود واز آن نفع می برید، وظیفه اخلاقی دارید که آن را با دیگران نیز شریک شوید.

free counters