بیایید آنقدر از خوبی ها بگوییم تا... جایی برای بدی نماند. 
لینک دوستان
حتماً تا بحال لااقل یکبار به کشورهای خارج سفر کرده و خرید کرده اید. کسانی که با کارت های اعتباری از فروشگاه های خارج خرید میکنند چند نکته را مشاهده خواهند نمود:
1.     دستگاه های کارت خوانی که در فروشگاه ها هستند، علیرغم کوچکی دستگاه های مزبور دارای دو دیواره کوچک به ارتفاع ده سانتیمتر هستند تا حتی الامکان اجازه ندهد نفر پهلویی، شماره رمزی که فرد میزند را مشاهده کرده و متوجه شود
2.     دستگاه های کارت خوان نه پهلوی فروشنده، که در دسترس و نزدیکتر به محلی هستند که خریدار قرار دارد.
3.     هیچ فروشنده ای از شما درخواست نمیکند که کارت خود را در اختیار او قرار دهید. این موضوع جرم است.
4.     مهمتر اینکه خریداران بشدت پرهیز دارند که کارت خود را در اختیار هرکس خصوصاً یک فروشنده فروشگاه قرار دهند. خریداران هرگز چنین نمیکنند.
5.     مهمتر از همه مهم ها اینکه: هرگز امکان ندارد یک فرد و خصوصاً یک فروشنده از شما بخواهد رمز خصوصی تان را به او بگویید.
اما در ایران همه نکات فوق متفاوت است.
اولاً - دستگاه های کارت خوان دیواره و لبه هایی برای دور ماندن چشم اطرافیان از رمز افراد ندارند.
ثانیاً - دستگاه های کارت خوان اصلاً در اختیار و خدمت فروشنده هستند و نه خریدار. داخل گیشه فروشنده هستند بنوعی که اصلا دست خریدار به آن نمیرسد.
ثالثاً - فروشندگان با کمال خونسردی کارت شما را درخواست میکنند. اگر از دادن کارت خودتان ابا کنید، کار غیر عادی انجام داده اید.
رابعاً - برای خریداران ایرانی امری کاملاً عادی است که کارت خودشان را براحتی و بدون هیچ حساسیتی در اختیار دیگران همچون فروشندگان قرار دهند.
خامساً - خریداران ایرانی بقدری با فروشندگان فروشگاهها خودمانی و اهل یک خانواده هستند که حتی رمز خصوصی شان را در اختیار فروشندگان قرار میدهند. با حضور دیگران با صدای بلند رمز خود را اعلام میکنند بطوریکه نه فروشنده که همه حاضران کنار آن گیشه هم رمزشان را می شنوند. اصلاً وقتی دستگاه کارت خوان نزدیک شما نیست، راه دیگری جز آنکه رمزتان را با صدای بلند اعلام کنید تا فروشنده آن را وارد کند وجود دارد؟
اما چرا چنین است؟
·       شاید در ایران هیچکس سوء استفاده از کارت ها نمیکند. همه آدم های خوبی هستند و اصلاً آدم ناجور در ایران نداریم.
·       یا اینکه در ایران بحدی نرم افزار کارت ها پیچیده و غیر قابل سوء استفاده اند که هیچکس  نمیتواند از کارت ها رمز گشایی کند و به حساب شما دست اندازی نماید.
اما نه. واقعاً اینطور نیست. آیا اقدامی علیه کسی که اخیراً رمز کارتهای حسابها را افشا کرده و روی اینترنت قرار داد صورت گرفت و از حقوق ضایع شده مشتریان ایرانی جلوگیری شد؟
می بایستی در کشور ما دستگاه عریض و طویلی همچون وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که وظیفه اصلی اش فرهنگ سازی در کشور است، و یا صدا و سیما که دستگاهی کاملاً دولتی است و رقیبی ندارد و وظیفه اش فرهنگ سازی است دست بکار شده و اینگونه آموزش ها را به مردم بدهند و قبل از آن، خود بانکها تمهیدات لازم را تدارک ببینند و وظائف اولیه خود را انجام دهند. حالا که  اینطور نیست. خودتان دست بکار شوید. از همین حالا از ارائه کارت های حسابتان به دیگران بشدت پرهیز کنید.
توجه کنید که دسترسی به حساب شما نیاز به سه تا شماره دارد:
الف- ارقام 16 شماره ای که روی کارت شما بصورت برجسته درج شده است.
ب- ارقام 4 شماره ای که در پشت کارت شما بعنوان کد خصوصی درج شده است. این شماره بیشتر در خریدهای انترنتی مورد استفاده قرار میگیرد.
ج- ارقام 4 شماره ای که رمز شماست و معمولاً در فروشگاه ها مورد استفاده قرار میگیرد.
اگر کسی بخواهد سوء استفاده کند بایستی سه شماره فوق را داشته باشد. برای چنین کسی دسترسی به ارقام رمز شما (ردیف ج) در موقعی که ان را با صدای بلند اعلام کرده و یا به فروشنده ای میگویید تسهیل شده است. دسترسی به ارقام پشت کارت شما (ردیف ب) نیز براحتی وقتی که کارت خودتان را به فروشنده میدهید قابل تحصیل است. میدانید که مشاهده و حفظ کردن این چهار رقم کار سختی نیست. و اما ارقام 16 شماره ای روی کارت کمی سخت است. برای این کار فروشنده خطاکار یا بایستی دستگاهی داشته باشد تا بلافاصله از کارت شما عکس بگیرد و یا اینکه خودش را زیاد به سختی نیندازد. بعد از انکه مبلغ شما به حساب بانکی اش واریز شد، آن فروشنده خطاکار به صورت حساب بانکی خودش مراجعه نموده و بسادگی با تطبیق مبلغ شما، شماره کارت شما را بر روی صورت حسابش مشاهده کند.
 
بنابراین دست بکار شوید و از این پس همگی سعی کنیم:
کارت بانکی مان را خودمان در دستگاه کارت خوان بکشیم،
وخودمان رمز را وارد کنیم
فرهنگ سازی کنیم و این ایمیل را به هر کس که علاقه دارید بفرستید.

[ پنجشنبه ٥ امرداد ۱۳٩۱ ] [ ۱٠:۱٧ ‎ب.ظ ] [ آرش ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

طرفداران
امکانات وب
یادگاری از یک دوست

===ஜ۩۞۩ஜ===
اسمش را میگذاریم؛ دوست مجازی
اما آنسو یک آدم حقیقی نشسته ...
خصوصیاتش را که نمیتواند مخفی کند ...
وقتی دلتنگی ها و آشفتگی هایش را مینویسد
وقت میگذارد برایم، وقت میگذارم برایش ...
نگرانش میشوم دلتنگش میشوم ...
وقتی در صحبت هایم، به عنوانِ دوست
یاد میشود مطمئن میشوم که
حقیقی ست ...
هرچند کنار هم نباشیم
هرچند صدای هم راهم نشنیده باشیم،
من برایش سلامتی و شادی آرزو دارم
هرکجا که باشد
پس دوست من در دنیای مجازی دوستت دارم

وقتی کسی چیزی با ارزش را با شما شریک می شود واز آن نفع می برید، وظیفه اخلاقی دارید که آن را با دیگران نیز شریک شوید.

free counters